Altså, idag var første time med IT2, og det første som skjedde var lekse om å skrive blogg til morgondagen. Mens eg sit her med ein improvisert iskaffe tenkjer eg difor på kva eg forventar av og vil gå gjennom i løpet av dette kommande skuleåret.

Det første som slår meg er naturleg nok at eg forventar mykje koding. Som ein konsekvens av dette forventar eg å verte ein heil del meir datakyndig enn kva eg er no. I mine augne er koding noko av det meir avanserte ein kan gjere på ei datamaskin, og er noko eg ser fram til. Per idag er mine kunnskaper med koding rimeleg nært null.

Eg forventar, og håpar, å få lage ulike ting gjennom kodinga. Animasjonar er nok ganske sjølvsagte, og håpar i tillegg på moglegheiten til å lage til dømes spel og program i Flash. Spesielt program er eg spent på korleis ein utviklar, og håpar me kan få moglegheiten til å undersøkje dette.

Elles vil eg berre fortsetje å stresse spørsmålet om me vil få moglegheiten til å drive undervisning i Second World eller tilsvarande? Det byrjar snart å verte knapt med tida no

I tillegg lurar eg enno på korleis undervisning i ei virtuell verd ville sett ut

For kvifor, kvifor, føretrekk folk å laste ned gratis musikk frå kosestolen sin, i staden for å betale ein skarve to-hundrelapp for å få lov til å gå i butikken og fysisk hente plata sjølv? Ein får jo til og med ei lita brosjyre og originalt cover med på kjøpet!

Eg for min del, har særs få problem med å laste ned filer frå nettet. Ja, eg seier det rett ut. “Hei, mitt namn er Eirik, og eg bryt loven.” I mine auge har utgjevarane (og så spesielt plateindustrien), for å seie det på fint, “drete på draget”. Med upraktisk løysningar som ein fort kan kjøpe av seg skjorta for, kjem dei no etter den gjennomsnittlege internettbrukar med truslar om lovbrot og korleis ein “drep musikken” kvar gong ein lastar ned ein song. Alt for å dekke over openbare feilsteg dei har gjort, feilsteg dei, og berre dei, er ansvarlege for.

Greitt nok, mottiltak er blitt satt i gong. Itunes Store opna til dømes i april 2003, og let no menneske over heile verda laste ned musikk, på den lovleg måten. Så korleis fungerar denne, og liknande tenester? Eit av hovudankepunkta mot piratnedlasting er at artistane ikkje kan leve av musikken når dei ikkje får betalt. Gjennom Itunes har ein rekna ut at dersom ein skulle kjøpe ei singel låt for 0.79 pund (79p, p for pence) gjennom den engelske avdelinga, så vil omtrent 4.5p gå til artisten, ei inntekt på mindre enn 6%(Kjelde)! Resten av pengane vert delt mellom Itunes og plateselskapet. Dei einaste som tener noko nemneverdig på dette er artistane som sel plater i bøtter og spann, og desse er som regel stinn av pengar frå før av.

Vidare er brorparten av alle desse tenestene avhengige av eit 18+ kontantkort ala Visa eller Mastercard. Berre ved dette vert utallige potensielle brukarar utestengd.

Eit anna argument mot delinga, er korleis artistar ikkje vil få noko sjanse fordi plateselskapa ikkje vil ha ressursar til å gje ut noko for dei. Nonsens seier eg! Sjå til dømes på gruppa Artic Monkeys. For ikkje lenge sidan, var dei eit ungdomsband som øvde i ein garasje i Sheffield. Etter kvart som dei vart betre, spelte dei på lokale spillesteder, og etter konsertane gav dei ut gratis demoar til tilhøyrarane. Desse vart godt tekne imot, og gjennom fildeling vart Artic Monkeys fort eit velkjent og godt likt band. Populariteten steig, og til slutt ville stod plateselskapa bokstaveleg talt i kø for å signere dei. Etter litt om og men fekk dei skreddarsydd den perfekte avtalen. Etter dette har Artic Moneys utvikla seg til å bli eit av notidas mest populære og kritikarroste band, som har vunnet ein heil båtlast med prisar.

Når alt kjem til alt, har eg særs lite til overs for skuldskapande propaganda om lovbrot og musikkens dommedag. Etter Wikipedias heimesider, er det ikkje eingong påvist at mediedistributørane tapar pengar på desse ulovlege kopieringane. Skulle dei derimot gjere dette, gjer det meg særs lite om dei dessverre må kutte litt av støtta til å distribuere songar som Rihannas “Umberella”, eit makkverk (som sikkert fekk fleirfoldelege millionar i støtte) eg godt kunne vore forutan. Eg er skråsikker på at verkeleg god musikk alltid vil kome gjennom til massane, uansett kor stort plateselskapet som bakker dei opp er.

Til slutt vil eg gripe moglegheiten til å drive litt PR for ein løysning eg trur verkeleg kan fungere. For ei lita tid tilbake, gav Radiohead ut sitt nyaste album “In Rainbows”, og valte å gjere dette utan eit plateselskap. Alt sal styrast frå heimesida deira, og det banebrytande er at du sjølv kan bestemme kva du vil betale for plata! I mangel på eit skikkeleg kontantkort, skreiv eg sjølv inn 0 pund og 0 pence, og fekk ei .zip-fil med alle songane i. Dette løyser båe problemet med piratnedlastingar, då dei som gjer dette no berre kan “kjøpe” albumet gratis, og bandet vil mest sannsynleg tene ein heil del meir når dei mottek 100% av inntektene frå dei som faktisk betalar (som eg reknar med er ein heil del) staden for 6%.

Eg beklager viss dette vart litt langt – det er eit engasjerande emne.

——–

Og forresten, viss du er glad i ei god kake.

Om ikkje det, har eg alltids dykking eg kan skrive om. Ei side med opplevelsar, utstyr og plassar eg gjerne vil dele med andre dykkarar rundt omkring. Kanskje ein kombinasjon med nokre bilete òg, sjølv om eg då måtte gått til innkjøp av eit svindyrt undervasshus… Til slutt kunne eg linka til ei anna side, til dømes med gode oppskrifter for havmat *hint hint*

Alt i alt er eg definitivt ikkje sikker. Har gått å tenkt på det i helga, men ikkje noko har stått klart fram. Eg håpar enno me får litt lengre tid til å tenkje oss om.

—–

Kake nokon?

No for tida er alt eg ser av fjernsyn det som går frå klokka fire om ettermiddagen til klokka seks, i beste fall. Som oftast tek eg meg berre tid til ein halvtime med dum, amerikansk situasjonskomedie. Til tross for dei ekstremt intetsigande plotta, underheldt dei særs bra, og får tankane fekk frå alt ein bekymrar seg for. Ein etterlengta avkopling, rett og slett

Alt utanom “sitkommane” tek eg meg ikkje tid til. Eg såg nokre seriar før, men ikkje no lenger. Det vert for dumt å bruke veke på veke for berre å sjå neste episode, spør du meg. Nei, då tek eg heller til internett. For dersom det er noko eg verkeleg ville sett, er eg berre nokre tastetrykk unna. Eg kan til og med sjå det når eg vil, noko fjernsynet er milevis frå å kunne tilby.

Aviser les eg, men berre når eg har tid. Dvs, mest i helger og feriar, helst servert med frukost. No skal det seiast at eg for så vidt ikkje har bruk for aviser, alt som står der er og på internett, i tillegg til ein heil del anna. Og når noko sensasjonelt nettopp har hendt, føretrekk eg å surfe nettet enn å bla opp i aviser kanskje lenge etter at hendinga faktisk har skjedd. Det er likevel noko eiga med papiravisene, noko ein ikkje får gjennom internett eller fjernsyn, noko som gjer dei verdt å halde på.

Med andre ord består medievanane mine av internett, internett, internett og internett. Grovt sett. Eg tilbringer i grunn alt for mykje tid framfor skjermen. Underhaldning, sosialisering og læring. Internett tilyr alt dette mange gongar betre enn båe aviser og fjernsyn til saman. Internett er for meg, og sikkert for mange andre, den ukrona mediekongen. Ingen over, ingen på sida.

Er det rart fjernsynet taper terreng?

PS,
fann ein morosam film som passa bra til emnet. Den går litt kjapt i starten, så ein må nok pause litt for å få med seg teksten. Det er eigentleg ein Flash-animasjon Og ja, den har eit til tider vulgært innhald, så den må sjåast på eiget ansvar

EDIT: Fann forresten teksten.

On August 1, 1981 at 12:01 am, MTV aired its first music video, “Video Killed the Radio Star” by the Buggles. This debut is still remembered as the breakthrough cultural event of the early 80′s, making the beginning of the music video era. Even today, [over twenty-six] years later, this video and related commentaries can be found on numerous sited all over the Web.

Appropriately enough “Video Killed the Radio Star” celebrated the birth of one new medium – the music video – and mourned the waning of another – radio.

On June 6, 2000, eStudio.com helped usher in another paradigm-breaking medium with parody of the original MTV video – “Internet Killed the Video Star.” Like the video if parodies, “Internet Killed” chronicles the explosive growth of a whole new medium – the Internet. This animated music parody leaves a lot of roadkill in its wake – MTV, AOL, Bill Gates and others, and is the first in a series of animated music parodies from eStudios that will appear on shockwave.com.

——–

Mmmmmmmm, kake.

Spesielt vil eg seie at eg ser fram til å utvikle ting. Heimesider og databasar ser det ut som det vert i første året, og det høyrast veldig bra ut. Kan tenke meg at det er nok av ting å ta tak i. Vidare trur eg det vert lærerikt å høyre om korleis ei datamskin fungere og korleis dei ulike delane kommunsierar med kvarandre. Eg har nokre mistankar, men alt i alt er eg rimeleg ny på alt det. Er mest vand med å trykkje her og vente at noko skjer der Definitivt noko eg aktar å forandre på.

Det eg verkeleg hadde håpt skulle kome med i læreplanen allereie dette året, var programering og arbeid med program som Java og Flash. Slik eg har forstått er dette ting me skal høyre meir om neste trinn. Likevel håpar eg at dette er noko meg kjem innom, for det verkar særs interessant. I tillegg synast eg å ha høyrd snakk om å starte opp eit læremiljø i ei “virtuell verd”, som til dømes Second Life. Dette trur eg hadde vore spennande å fått prøvd ut.

Alt i alt verkar førsteåret i informasjonsteknologi til å bli eit interessant og ikkje minst, lærerikt fag. Forhåpentlegvis vil me alle stå igjen med mykje ny forståing når me er ferdig

‘Till next time.

Så ta i mot meg med åpne armer! Kven veit, kanskje denne blogginga fell i smak etter kvart?